Pinguicula

Hier kun je opmerkingen en input als stukken tekst voor de Carnipedia kwijt

Moderator: Bestuur

Pinguicula

Berichtdoor Rene » 10 apr 2012, 17:04

Beste Forumleden

Hier kun je op- en aanmerkingen kwijt over deze plantengroep.
Stukken tekst die je wilt schrijven over de plantengroep kun je hier plaatsen, of sturen naar webmaster@carnivora.nl

Mvg Rene
Uw Carnivore Webmaster
Avatar gebruiker
Rene
Site Admin
 
Berichten: 249
Geregistreerd: 23 jun 2005, 20:47
Woonplaats: Twello

Re: Pinguicula

Berichtdoor Madball » 24 mei 2012, 16:28

Ik lees op veel plekken op het internet dat bij de Pinguicula bijna alleen maar winterbladen gebruikt worden voor bladstekken. Terwijl ik uit mijn ervaring net zoveel succes heb met Zomerbladen. Misschien is dit handig om op Carnipedia t melden. Heb 10 dagen terug 15 bladstekken van esseriana genomen en nu bij alle 15 komt er al een nieuw plantje!

Groeten Rick
Avatar gebruiker
Madball
 
Berichten: 570
Geregistreerd: 23 sep 2011, 06:55
Woonplaats: Wijchen

Re: Pinguicula

Berichtdoor PiLa » 30 mei 2012, 21:47

Vermeerdering en verzorgingstips zijn nog wat onderbelicht voor de Pinguicula op de Carnipedia.
Ik heb je opmerking vast erbij geplaatst

bedankt
Pim
Voor verzorgingsinformatie kijk ook eens op de
Afbeelding

Mijn site: pila.nl
Avatar gebruiker
PiLa
 
Berichten: 282
Geregistreerd: 04 aug 2004, 18:08

Re: Pinguicula

Berichtdoor wouter Noordeloos » 19 nov 2012, 20:56

Het kweken en verzorgen van Pinguicula grandiflora



Afgelopen seizoen hebben we bij meerdere botanische tuinen met een verkoop -en informatie stand gestaan. Wat ons is opgevallen is dat de winterharde vleesetende planten populair zijn. Er is veel vraag naar de gewone, zoals Pinguicula grandiflora en Drosera rotundifolia, maar ook de bijzondere soorten zoals Drosera anglica. We zullen proberen deze soorten te kunnen aanbieden. Tevens zullen we meer aandacht aan winterharde vleesetende planten willen schenken door artikelen te plaatsen over deze groep zodat u meer te weten komt over winterharde soorten vleesetende planten. We zullen in elk nieuwsblad een winterhard soort behandelen.

Als eerste is het de beurt aan Pinguicula grandiflora, oftewel Iers Vetblad, zoals deze plant ook wel genoemd word. Onder de vleesetende planten liefhebbers is dit een populair soort, omdat hij zo eenvoudig is te telen dat als je eenmaal een paar planten hebt je hem nooit meer kwijt kan raken. Het is tevens een goede plant om jaarrond buiten te telen in een kunstmatig moeras of als rotsplant tussen een paar stenen.

Pinguicula grandiflora komt voor in bijna alle bergketens in Europa, waaronder de Alpen, de Pyreneen en de Jura. Ook in Ierland komt hij algemeen voor. De planten groeien hoofdzakelijk op steile bergwanden tussen mossen en grassen waar altijd water naar beneden sijpelt die van de smeltende sneeuw afkomstig is, tot op een hoogte van 2200 meter.
Volwassen planten van P. grandiflora hebben een doorsnee van ca. 7 cm. De planten zullen vanaf begin maart gaan uitlopen met kleverige bladeren zodat ze al meteen insecten kunnen vangen. De paarse bloemen zijn naar verhouding groot met een doorsnee van 3 cm. Voor een uitgebreide beschrijving verwijs ik u naar nieuwsblad nummer 1 van 1997.

Als u eenmaal een paar planten heeft zijn er 2 manieren om Pinguicula grandiflora te vermeerderen. De eerste is naar mijn mening verreweg het eenvoudigste; Het apart oppotten van de gemmae. Gemmae zijn de hele kleine knolletjes die tijdens de wintermaanden naast de ‘moeder’knop te vinden zijn. Als Pinguicula grandiflora in winterrust gaat dan kan je onderaan naast de winterrustknop hele kleine knolletjes zien zitten. Deze knolletjes zijn in feite kleine plantjes, maar die zijn in rust, net als de moederplant. Je kan deze knolletjes verzamelen door de grond te verwijderen rondom de winterrustknop zodat je alle knolletjes ziet zitten. Je kan de knolletjes het beste op een vel wit papier leggen zodat je goed ziet waar ze zijn. De afmetingen verschillen nogal van elkaar. De meeste knolletjes zijn 3 tot 6 mm, maar ze kunnen ook kleiner zijn. Ik neem als potgrond dezelfde grond als word aanbevolen als voor volwassen planten, dus in een grondmengsel van 1 deel turf en 2 delen zand. Let erop bij het planten van de kleine knolletjes dat je niet meer als twee derde van het knolletje in de grond steekt. Als je de knolletjes er verder dan 2/3 insteekt kunnen ze rotten. Ik neem meestal een pot van 10 cm voor 3 a 4 knolletjes zodat je elk plantje de ruimte geeft. Pas de winter daarop zullen de knolletjes groter zijn en kunnen ze allemaal in een aparte pot gepoot worden. Houd de potgrond licht vochtig tot aan het moment dat de knolletjes gaan uitlopen, wat doorgaans in maart zal plaatsvinden. Je kan de potten met deze knolletjes het beste buiten of in de koude kas houden, als je er maar voor zorgt dat de regen geen vrij spel heeft, want die spoelen de knolletjes snel weg. Zeker als het hard regent dan spoelen ze weg of de knolletjes worden bedolven door een laag grond, waardoor ze zullen gaan rotten. Normaal gesproken in Pinguicula grandiflora verschrikkelijk gul in het vormen van deze knolletjes, doorgaans ca. 20 tot 40 stuks, afhankelijk van de grote van de moederplant. Als je echt grote aantallen planten wilt hebben kan je binnen 5 a 6 jaar een flinke hoeveelheid van Pinguicula grandiflora’s hebben.
Als je alle knolletjes hebt verzameld dan kun je de moederknol meteen verse nieuwe grond geven. Ook voor deze volwassen winterrustknoppen geld dat je niet meer als tweederde van de knol onder de grond mag zitten.

De tweede manier om Pinguicula grandiflora te vermeerderen is het zaaien van zaad. Om voor een goede kiempercentage te zorgen zijn een aantal punten belangrijk. In de eerste plaats is dat het zaad vers is. Hoe verser het zaad des te hoger het kiemingspercentage is. Als je, bijvoorbeeld, zaad van je eigen planten hebt geoogst aan het eind van de lente, kan je het beste het zaad koel, droog en donker bewaren, want alleen op deze manier blijft de kiemkracht optimaal behouden.
Het tweede punt is dat de zaden een koudeperiode nodig hebben om te kunnen kiemen. Dit kun je bereiken door bijvoorbeeld in januari te zaaien en de pot/schaal met de zaden buiten in een koude kas te zetten zodat de vorst er een paar keer over de zaden heen gaat. Houd de grond licht vochtig zolang de zaden nog niet gekiemd zijn. Als grondmengsel kun je het beste 1 deel turf en 2 delen zand gebruiken. Een belangrijk punt is dat je de zaden niet mag bedekken, want net als veel zaden van vleesetende planten zijn ook de zaden van Pinguicula grandiflora lichtkiemers. Dat betekent dat je de zaden over het grondoppervlak moet strooien en gewoon kan laten liggen. Zelf geef ik de voorkeur om te zaaien in schalen, omdat ik de winter die daarop volgt de kleine knolletjes makkelijk kan vinden in het grondmengsel om ze vervolgens te verspenen. Normaal gesproken vind de kieming plaats in maart/april. Vanaf dat moment mag je de grond wat natter houden zodat de kiemplantjes niet uitdrogen. Zelf verspeen ik ze pas de winter die daarop volgt, omdat de wortels slecht herstellen als je dit soort gaat verplanten tijdens de volle groei. Daarom kan je beter wachten tot aan de winter en ze dan als winterrustknoppen gaan verspenen.

Ik vind Pinguicula grandiflora een prachtig soort om als een groepje planten in een grote ondiepe schaal te houden zodat je een soort minibiotoop krijgt. Zeker als je 6 tot 7 volwassen planten bij elkaar in een schaal plant met ca. 7 a 8 cm van elkaar dan krijg je een schitterende bloeiende planten in april/mei.
wouter Noordeloos
 

Re: Pinguicula

Berichtdoor PiLa » 30 nov 2012, 14:33

Voor een uitgebreide beschrijving verwijs ik u naar nieuwsblad nummer 1 van 1997.


heb je deze in 'soft versie' nog ergens Wouter?

http://carnivora.nl.web1.web.cyso.net/wiki/index.php/Pinguicula_grandiflora
Voor verzorgingsinformatie kijk ook eens op de
Afbeelding

Mijn site: pila.nl
Avatar gebruiker
PiLa
 
Berichten: 282
Geregistreerd: 04 aug 2004, 18:08


Keer terug naar Carnipedia

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron